o recuncho da pr|nZesa de m0ra

Cita

dime que es mentira todo, un sueño tonto y no más

 

 

 

Acabo de enterarme...había tempo que non renovaba, ben por tempo, e moito por vagancia..pero hoxe merece a pena.

Hoxe morreu un pouco de música.

Estas semanas non foron as mellores e escoitaba os teus temas, os teus acordes...Todos temos unha BSO na nosa vida e a túa música forma parte da miña con temas coma:"El sitio de mi recreo", "lucha de Gigantes", "A medio camino", "Estaciones" e mil máis que gardo na miña memoria, que levo no meu corpo porque moitas veces foron o meu abrigo..Cando te vin fai 4 anos na Quintana o pulso aceleróuseme pero eu estaba inmóbil sentindo todo aquelo, tantas cousas as que eu sentín naquel momento..Lembro que uns días antes vin unha entrevista que me puxera un nó na gorxa porque sentín que eras débil e sentinte pequeno e fráxil, preguntábanche cando fora a última vez que choraras e non dubidaches en responder que choraras o día anterior por ela...naquela actuación na Quintana presentabas o disco que lle adicaras e souben que non serían só "3000 noches con Marga" senon que serían infinitas as noites que pasarías con ela..Cando pensabamos que rematabas o concerto, saíches só cunha guitarra e cun cigarro e cantaches algo que non me esquecerá na vida, endexamais esquecerei "Una décima de segundo"..o que sentín naquel momento non me chegaría unha vida para contalo.

Ninguén coma ti podía crearlle unha canción tan interior, tan auténtica, tan ti, ao mundo que dalgunha maneira te foi matando e só ti podías escribir "Se dejaba llevar por ti" ou "El sitio de mi recreo".
Como cantante dábalo todo pero como compositor deches moito máis, sen contar que cancións que non eran túas só ti lle podías facer esas versións como a de "Romance de Curro el Palmo" de Serrat ou "Otra noche sin ti" de Burning. Todas e cada unha colaboracións que fixeches con innumerables artistas que parecía que te buscaban para que eses temas tiveran "ese" algo que ti lles dabas como o inesquecible "Para tocar el cielo" con Tontxu
ou "Como hablar" con Amaral.

Esteas onde esteas só espero que encontraras ese sitio que sempre botaches en falta, que é Antonio quen nos deixa pero non o artista, nin o poeta, nin a túa música que sempre quedará na memoria dos que medramos con ela e das que nalgún momento fomos esa "Chica de Ayer".

Só unha última cousa..probablemente os medios empañarán a túa imaxe porque moitos só saben alimentarse das sobras e non do realmente importante que só ve a xente que ama a música.

SIMPLEMENTE:

GRACIAS MAESTRO


http://www.youtube.com/watch?v=nQuSWqoYJyE
http://www.youtube.com/watch?v=GmACEL_ddnw&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=Y3o4VfyBmhg&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=g1VoZV0KKrE&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=d5Kjx3lzVWM&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=-qxuL09I4-w&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=-qxuL09I4-w&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=4NVMWLHBxCQ&feature=related
e podería seguir poñendo tantas.......


p.d- un adeus tamén profundo ao Tío Manuel

 

hoxe toca un poema dos meus....bso de fondo Goldeneye

TI (sem máis)

Escrevo dende dentro,

dende a alma.

Escrevo palabras banhadas

em auga salgada,

que se esquecem dos beizos que as cuspem.

Palabras que nom tenhem memória,

que se mergulham em mares escuros,

procurando (quiçais) a túa beira.

Palabras....

Que se refúgiam na cova húmida da túa boca

porque tenhem medo.

Caminhas entre lembranzas de perfumes ágrios,

paseas entre sorrisos e doces beijos.

O (teu) hino, a túa pátria.

O brilar da escuridade já nom te deslumbra,

agora ilumina o silandeiro caminho da túa língua.

No teu embigo aninham as minhas olhadas

mentres se che insinúa a lúa com falsas danças;

despeiteando loiros cabelos que se enguedelham

nos meus dedos...

Já nom debujas sorrisos,

agora pintas paisaxes de beleza transparente onde jogas

ás agachadas com extranas sombras de línguas feroces.

Ti só lanzaches pedras

o resto fizo-o

a gravidade...